NU IN ATELIER HART NIBBRIG

De Hart Nibbrig Atelierprijs is een nieuwe in 2016 ingestelde kunstprijs. De Dooyewaard Stichting heeft voor deze eerste maal een deskundige commissie aangesteld voor de selectie, in samenwerking met meerdere stichtingen uit de kunsten-sector. Het Gaat om een twee-jaarlijkse woon-werk periode in het zojuist gerestaureerde atelier Hart Nibbrig aan de Schapendrift 73 in Blaricum. lees meer…….

 

GESCHIEDENIS VAN ATELIER HART NIBBRIG
HET VROEGERE ATELIER VAN DE SCHILDER THEO LOHMANN

Dit atelier werd gebouwd in 1902 in Laren. Het is het enige bewaard gebleven losse atelier uit de tijd van de schilderstraditie Mauve. Rond 1924 werd het pand verplaatst door Lohman naar het perceel aan de Schapendrift in Blaricum. In de jaren 1930 is een serre aan het atelier geplaatst, afkomstig van een afgebroken villa uit Baarn. Hij kocht dit atelier in 1924 en verplaatste het van Laren naar de Schapendrift. Dit was eerder het atelier van Ferdinand Hart Nibbrig en Anna Sluijter.

Theo Lohmann vraagt in 1927 toestemming voor de plaatsing van dit atelier op zijn perceel aan de Schapendrift/Eemnesserweg. Toen dochter Vera Gerson Lohman en haar echtgenoot Ernst Gerson in 1948 hun vier kinderen moesten herbergen zijn het ‘Mondriaan’ atelier en La Petite Espinette aan elkaar geschakeld en uitgebouwd met een stenen vleugel met slaapkamers en badkamer. Het grootste van de drie ateliers, welke gezien wordt als het Theo Lohmann atelier, kent ook een bijzondere historie. Lohmann kocht het in 1924 van de Laarder Jurriaan van der Vliet ‘voor amotie’ naar zijn stuk grond aan de Schapendrift.

Het atelier stond in Laren in een groep van meerdere houten ateliers aan de Molenweg 297 aan de rand van het dorp aan de eng. Uit het gemeente archief van Laren blijkt dit het atelier van Ferdinand Hart Nibbrig te zijn geweest. Het dateert waarschijnlijk van 1894, toen Hart Nibbrig naar Laren kwam. Al bestaat de mogelijkheid dat hij een toen al bestaand atelier betrok. P.H. van Moerkerken geeft in zijn sleutelroman “de Ondergang van het Dorp” een fraaie beschrijving van de ateliers die in de periode rond 1880 door de lokale timmerman voor de kunstenaars gebouwd werden. De beschrijving die van Moerkerken geeft lijkt rechtstreeks van toepassing op het atelier Lohmann. Dat zou daarmee het enig bewaard gebleven losse Larense atelier zijn uit de tijd van Mauve.

 

HART NIBBRIG EN ANNA SLUIJTER 
Hart Nibbrig heeft van 1894 tot zijn overlijden in 1915 grotendeels in Laren gewoond. Hij brak met de schildertraditie van Mauve – geen destijds zeer populaire schapen op de hei of boerinnen met kind. Hij heeft bewust geprobeerd het licht te vangen en schilderde in frisse, helle kleuren zon overgoten taferelen, vaak in een pointillistische stijl. Zijn portretten tonen doorgroefde koppen van Larense boeren en zijn grote werk De Erfgooiers vol met opstandige boeren gaf een veel realistischer beeld van de lokale harde werkelijkheid dan de liefelijke boeren interieurtjes.

Na Hart Nibbrig is het atelier van 1917-1922 gebruikt door J.J.H. ‘Anna’ Sluijter – één van de eerste vrouwelijke kunstenaars die tot de Luministen gerekend kan worden. Sluijter woonde in het atelier met haar zoon Albert, destijds nog student, maar bij zijn overlijden geroemd als violist en klavecimbelbouwer. Het lijkt waarschijnlijk dat het atelier eerst gestaan heeft in de tuin naast het woonhuis van Hart Nibbrig aan de Naarderstraat in Laren en ook door ‘amotie’ verplaatst is naar wat destijds slechts aangeduid werd als ‘297’ (het 297e pand in Laren).

Onderzoek heeft uitgewezen dat ‘297’ lag aan de huidige St. Jansstraat 34B in Laren. Dit was destijds een creatief buurtje. Het atelier stond er naast meerdere ateliers en vlak bij de succesvolle galerie, de ‘Larensche Kunsthandel’, van Nico van Harpen. Het pension van de weduwe Kam, het ‘Boarding House’, was dé plek waar buitenlandse kunstenaars hun intrek namen en ook dat lag naast het atelier.

In 1931 krijgt Lohmann van de gemeente toestemming voor het plaatsen van een ‘serre’ aan het atelier. Volgens familie overlevering is deze serre afkomstig van een villa uit Baarn. Theo Lohmann heeft tot zijn dood in 1963 in dit atelier gewerkt en gewoond en daarna is het in gebruik genomen door zijn dochter Vera.